...að athuga hvort þetta er eitthvað betra.

...að líta á það sem klapp á bakið að keppinauturinn hafi keypt sjoppuna og lokað henni?  Það væri reyndar skammgóður vermir. 
Ekki svo að skilja að þetta sé ásinn sem fjölmiðlaheimurinn snýst um, en miðað við viðbrögðin sem við fengum vorum við að gera ágæta hluti og möguleikarnir í stöðunni gerðu það að verkum að starfinn var þeim mun meira spennandi. 
Fer ekkert ofan af því að XFM 919 var fín útvarpsstöð.  Menn voru ráðnir til starfa af því að þeir hafa vit á tónlist og hafa eitthvað fram að færa.  Frelsi í tónlistarvali var talsvert.  Vonandi hefur einhver vit á því að reyna að næla í Mína skoðun, Arnar Eggert, Valla Dordingul, Dr.Gunna, Bjössa Mínus og fleiri góða.  Capone auðvitað.  Þetta eru þættir og menn sem hollt er að hafa í útvarpi. 
KissFM var á uppleið og var bara orðin býsna skemmtileg líka.  Það að vera risastór skilar manni ekkert endilega lífsfyllingu og gleði.  Við stefndum auðvitað á það að stækka og dafna, en pössuðum okkur að tapa ekki gleðinni.  Þessi vinnustaður var ljómandi skemmtilegur, hæfilega stór og boðleiðirnar tiltölulega greiðfærar.  Nú eru nokkrir flinkir fjölmiðlungar á lausu, einhverjum verður sjálfsagt skóflað upp á svipstundu en aðrir verða að leggjast í leiðinlegasta verk í heimi; að finna sér vinnu.  Það er eiginlega það sem er daprast við þetta.   
Þetta er nú líklega tiltölulega lítill leikur í fjölmiðlaskák sem maður botnar engan veginn í.  Allra síst þegar annar aðilinn leikur skákina svona eins og Fisher gerði í skaupinu.

Hæ.  Heyrðu...ég er að reyna að opna nýju fartölvuna...hvernig fer maður eiginlega að því?
Hvað meinarðu...opna tölvuna?  Það geta nú varla verið til margar leiðir til þess.
Nei, ég hélt ekki, en mér er ekki að takast það. 
Það er takki þarna undir skjánum...þú færir hann aðeins til hægri og þá á hún að opnast.
Já ég hélt það.  En takkinn haggast ekki og ég er að bugast.
Hmmm.  Getur verið að þessi takki sem þú ert að hamast í sé vefmyndavélin?
Þögn.
Já...ég sé það núna.  Þetta er vefmyndavélin.  Takkinn er hérna aðeins til hliðar.
Jæja...er þetta þá ekki komið?
Jújú...hún opnast.  Hvað geri ég núna?  Hvernig kveiki ég á tölvunni?
Ertu ekki að grínast?
Láttu ekki svona...hvernig kveiki ég á tölvunni?  Og hvernig virkar þessi vefmyndavél?
Það er takki þarna ofarlega á lyklaborðinu...svona dæmigerður on/off-takki.  Þú kveikir á tölvunni með því að ýta á hann.
Jájá...hérna er takkinn.  Hún er að ræsa sig upp.  Hvað geri ég svo til að kveikja á vefmyndavélinni?
Það er tákn þarna í valglugganum sem ræsir hana upp.  Þú þarft reyndar ekki að kveikja á henni sérstaklega ef þú ætlar að nota hana á msn.
Nei...nú er eitthvað bilað.  Lyklaborðið virkar ekki.
Það getur nú ekki verið...þetta er ný tölva!
Ég er að segja þér það...lyklaborðið virkar ekki.  Ég ýti á stafina og enter og escape...það virkar ekkert!
Hmmm...siturðu við tölvuborðið?
Já!
Ertu kannski að hamra á borðtölvulyklaborðið?
Þögn.
Já.
Það skýrir þetta kannski.  Er ekki allt í lagi með lyklaborðið á fartölvunni?
Jú...láttu ekki eins og asni.  Hvað með vefmyndavélina?
Opnaðu msn...smelltu á einhvern til að spjalla við og undir myndinni þinni er lítill takki sem kveikir á myndavélinni.
Þögn.
Það er engin mynd.
Auðvitað er mynd...það er alltaf mynd.  Sjáðu...ég er búinn að opna á þig hérna og biðja um að fá að sjá vefmyndavélina.  Þú verður að samþykkja það.
Samþykkja það...hvað meinarðu?  Nú er vírusvörnin komin upp...hvað geri ég við hana?
Ýtir annað hvort á ok eða cancel.  Eða bara krossinn uppi í horninu.
Það er ekkert svoleiðis...en það er kominn einhver texti hérna í gluggann á msn. 
Auðvitað er eitthvað svoleiðis, það eru alltaf einhverjir valmöguleikar.
Ég er að segja þér það...það er ekkert svoleiðis.  Hvað á ég að gera á msn?
Heyrðu...á ég ekki bara að koma og reyna að redda þessu.
Það er ekki galin hugmynd.

...sá væni piltur, fór langleiðina með að sprengja hátalarana í sjónvarpinu.  Fyrst þegar Eiður skoraði...og svo aftur þegar hann dansaði í gegnum þýska vörn að því er virtist í hægri endursýningu.  Ég hafði áhyggjur af því að Höddi hefði sprengt æð, en hann var mættur til vinnu í dag þannig að ég dreg þá ályktun að æðakerfið sé í lagi.  Þetta hafði ákaflega jákvæð áhrif á upplifunina og undirstrikar gæði markahróksins þegar leiklýsingar eru annars vegar.  Hann er einn fárra sem býr yfir þeim hæfileika að lita leikinn, setja á hann svip og gera áhorfið þeim mun skemmtilegra.  Hann er líka sá eini sem ég væri til í að hafa alltaf í mynd á meðan á leik stendur, t.d. í litlum ramma í öðru hvoru neðra horninu á skjánum.
Talandi um sjónvarp þá er tækið mitt ekki alveg í stuði.  Reyndar komið aðeins til ára sinna, en það á samt ekki að haga sér þannig að óvæntar birtubreytingar verði til þess að það missir meðvitund.  Toppar þó ekki gamla Luxor-tækið, sem var viku eldra en Stjáni bró og entist fram undir aldamót.  Til þess að bæta upp litamissi, sem ágerðist með árunum, ákvað tækið að birta allt í grænu.  Allt.  Það var mjög skemmtilegt að horfa á fótboltaleiki þar sem bæði liðin voru í grænum búningum.

Ég er alveg við það að jafna mig á tónlistarupplifuninni í Laugardalnum sl. föstudag.  Man reyndar óskaplega lítið eftir þessum blessuðu söngvurum, sem fæstir hafa eitthvað sérstakt fram að færa annað en taumlausa sjálfshátið, en hljómsveitin var þeim mun merkilegri.  Þvílík hljómsveit!  Ég hafði vit á því að stilla mér þannig upp að trommarinn Nate Morton var í sjónlínu og hann hreinlega skaust upp að hlið Omar Hakim í efsta sætinu á trommaralistanum mínum.  Það er ekkert flóknara en það. 
Omar Hakim spilaði m.a. með Weather Report á sínum tíma, var einn af örfáum trommurum sem Miles Davis hleypti inn í hljóðverið hjá sér, trommaði inn á Let´s Dance-plötuna hans David Bowie, spilaði með Herbie Hancock og sá svo um trommuleikinn á einni bestu tónleikaplötu allra tíma; Bring On The Night með Sting. 
Þeir eru reyndar um margt mjög svipaðir, Hakim og Norton...bæði í útliti og sem listamenn. 

Omar Hakim...

   

og Nate Morton...

 

Hér er Omar Hakim að tromma Burn For You með Sting...einmitt af Bring On The Night.
Þetta er stutt brot úr heimildamyndinni sem gerð var í kringum Bring On The Night.  Sting setti saman algjörlega frábæra hljómsveit sem gekk undir nafninu The Blue Turtles og kom í rauninni fyrst við sögu á The Dream of the Blue Turtles sem kom út 1985.  Tónleikaplatan, Bring On The Night, kom út ári síðar.  Sting spilaði sjálfur á gítar og söng, Darryl Jones, sem Stones-aðdáendur ættu að kannast við, plokkaði bassann, Kenny heitinn Kirkland gældi við hljómborðið og Branford Marsalis blés í saxófón.  Branford er einmitt yngri bróðir goðsagnarinnar Wynton Marsalis.  Varla þarf að taka það fram að trommarinn var Omar Hakim.  Þetta myndbrot er frá æfingu The Blue Turtles á sveitasetri í Frakklandi.

Hér er Nate Morton að fara aðeins yfir settið sitt...þetta er reyndar talsvert stærra og tilkomumeira sett en það sem hann hamraði í Höllinni.
Nate á svo heimasíðu og það er sérlega ánægjulegt að lesa það sem hann hefur um Paul Stanley að segja.  Houseband var að spila með Stanley á tónleikaferðalagi sem lagt var í til að fylgja eftir nýrri einherjaplötu, Live To Win, sem reyndar er ákaflega döpur, og það kemur í ljós að meðlimir Houseband eru allir Kiss-aðdáendur í einhverri mynd.  Fyrsta platan sem Nate trommari eignaðist var tímamótaplatan Dynasty!  Þeir skemmtu sér glimrandi vel með Stanley, enda vænn piltur í alla staði, og Nate tiltekur það sérstaklega hversu gaman það var að spila Kiss-slagarana, svo sem eins og Love Gun, Detroit Rock City og Strutter.  Gene Simmons heimsótti svo hljómsveitina baksviðis eftir tónleika í Atlanta og átti eftirminnilega innkomu.  Svolítið í ætt við Ragga Sót.

Hafði loksins vit á því að horfa á bíómynd sem ég hafði grun um að væri góð, en hafði einhverra hluta vegna látið framhjá mér fara.  Lucky Number Slevin.  Frábær mynd.  Skemmtilegur og snúinn söguþráður og eftirminnileg frammistaða snillinga á borð við Morgan Freeman og Sir Ben Kingsley.  Þessari verður fljótlega bætt í bíómyndasafnið.

...og það allt.  Einhverjir blaðamenn Fréttablaðsins virðast hafa verið að flýta sér í gær.  Í blaðinu í dag er því haldið fram að Jimmy Page, einn svakalegasti gítarleikari allra tíma, hafi verið bassaleikari hljómsveitarinnar The Yardbirds.  Það var hann aldrei.  Þetta er svona eins og að halda því fram að Össur Skarphéðinsson hafi verið formaður Sjálfstæðisflokksins.  Hin meinvillan sem einhverra hluta vegna fór rosalega í taugarnar á mér er í umfjöllun um bók Michka Assayas um Bono.  Þar segir orðrétt: Allt frá móðurmissi til rifrilda við Bush Bandaríkjaforseta, skafar Bono sjaldnast af hlutunum og segir frá á innihaldsríkan hátt."  Ég er voðalega feginn því að Bono skafar sjaldnast af hlutunum...ég veit reyndar ekki hvað það er, en það hlýtur að vera slæmt og þ.a.l. best að gera það sjaldnast. 

Upplifiði þá undarlegu tilfinningu að sakna Egils í gær.  Það kom mér á óvart.  Silfrið er hálfdasað án hans.  Svavar var svo sem ágætur, en það vantaði alveg þessa besservisser-fabúleringar og einhverfueinkennin.  Losaraháttinn.  Þetta er vel meint.

Bíómeðmælin.  Saw III.  Hún er kannski ekki jafnoki forvera sinna, en glimrandi góð engu að síður.  Leikstjórinn, Darren Lynn Bousman, er sá sami og leikstýrði Saw II, sem reyndar var frumraun hans á þessu sviði.  Hann er ekki alveg í sama stuðinu í þessari þriðju mynd, virðist ekki hafa haft alveg úr eins miklu að moða, en þetta er samt eftirminnileg ræma.  Tobin Bell er hrikalega góður í hlutverki Jigsaw. 



Hrollur.

Sannfærðist um það um helgina að yngri dóttur minni á eftir að farnast ágætlega í lífinu.  Systir hennar útbjó fyrir hana stærðfræðipróf og ein spurninganna var einhvern veginn á þessa leið: "Hvernig myndirðu skipta 172 eplum á milli fjögurra vina."  Svarið var einfalt.  "'Eg myndi reikna út hvernig ætti að skipta þeim jafnt á milli þeirra."  Málið leyst.  Framtíðin er tiltölulega björt.

Þetta var þá ekki merkilegra en þetta.  Í Efstaleitinu verður bannað að selja auglýsingar til birtingar á Netinu (sem nóta bene ekki er gert í dag, s.s. engin breyting!), takmörkun á kostunarsamningum miðast við 10% af auglýsingatekjum (innan við þau mörk í dag!) og engar takmarkanir verða á sóknaraðgerðir mömmu RÚV á almennum auglýsingamarkaði.  Engar breytingar.  Status quo.  Ég leyfi mér að vitna í meistarann...

Og veröldin hún er flá það er ljóst fyrir löngu,
og lífið það hatar þig bæði  hátt og lágt.
Því er að vera fremstur í fláttskap og vélun,
einatt flaggandi smælinu góða við fjandann í sátt.

Þú sem lætur hvunndagsraunirnar
ríða þér á slig,
ef þú smælar framan í heiminn,
þá smælar heimurinn framan í þig.


Við feðgarnir...



...ákváðum að láta okkur fátt um finnast.  Smæla framan í heiminn.


Pabbi rambaði inn á hárgreiðslustofu í gær, sem ekki er í frásögur færandi út af fyrir sig.  Þessi stofa hlýtur hins vegar að vera algjörlega einstök í sólkerfinu.  Nafn stofunnar segir alla söguna.  Hár og heilun!!!   Þú sest s.s. í stólinn og á meðan kollurinn er snyrtur eru skrokkurinn og andinn teknir í gegn líka.  Fyrst fannst mér þetta álíka gáfulegt og að reka fyrirtæki sem sérhæfir sig í dekkjaskiptum og samlokugerð, en kannski gengur þetta bara ágætlega upp. 
Um heilun og önnur skyld mál (og óskyld) má lesa athyglisverðar vangaveltur á vantru.is.

...er Siggi Kári að gera ágæta hluti með tillögum, eða hugmyndum, að breyttu RÚV-frumvarpi.  Ekki von á öðru þar sem maðurinn er skarpgreindur og vel ættaður.

  

Þessar vangaveltur eru í áttina.  Meginatriðin þrjú eru takmörkun kostana, vefauglýsinga og þak á auglýsingasmoksturinn.  Meinið í sambandi við RÚV er auðvitað forskot upp á tvo og hálfan milljarð í formi afnotagjalda og þar með beygluð aðkoma þeirra að auglýsingamarkaði.  Tvo og hálfan milljarð.  Þetta er idiótisk upphæð.  Auglýsingatekjur RÚV á síðasta ári voru að slefa í milljarð, sem þýðir að þeir hafa vel á fjórða milljarð króna til að spila úr.  Það er jafnvel til í dæminu að RÚV hafi undirboðið keppinautana í baráttunni um feitustu bitana og það getur stofnunin leyft sér í ljósi stöðu sinnar.  Þetta verður til þess að aðrar stöðvar, sem margar eru að sinna dægurhlutverkinu betur en ríkisstöðin, hanga á horreiminni.  Rekstur þessa batterís í Efstaleitinu er algjörlega út í hött, hvernig sem á það er litið.  Allt hjal um menningarlegt gildi er hjóm eitt.  Það á að skila þessu "menningarlega hlutverki" á allt annan hátt og beina þá athyglinni að því hlutverki...á einni útvarpsrás.   Það er ekki eðlilegt í rekstrarumhverfi sem þessu að einu sinni á ári komi eftirlitsmenn og slái á puttana á og skammi yfirmenn Rásar 2 fyrir að fara einhverjar hundruðir milljóna fram úr áætlunum og fyrirskipi sparnað.  Í tvær vikur eða svo er engin yfirvinna, en svo læðist inn aukafjárveiting sem sléttir allt út og boltinn byrjar að rúlla aftur.  Ár eftir ár.  Þetta getur ekkert annað fjölmiðlafyrirtæki leyft sér.  Ekki misskilja mig, starfsfólkið er frábært og vinnustaðurinn, þ.e. Rás 2,  ljómandi fínn sem slíkur.  Svolítið gerilsneyddur og boðleiðir langar, sem getur drepið niður frumkvæði og frumlegheit...eins og maðurinn sagði, allt í lagi ekki gott.
Siggi Kári er á réttri  leið og ber væntanlega gæfu til að leiða þetta mál til lykta.  Ég skil ekki fólk eins og Kolbrúnu Halldórs, uppásnúna menningarsnobbara, sem sjá bara enga ástæðu til að fetta fingur út í peningahýtina í Efstaleiti.  Henni finnst þetta bara fínt og allt í lagi.  Hefur líklega fengið ágætlega greitt fyrir að leikstýra einhverjum útvarpsleikritum. 

...í þessum heimi.  Baráttan um enska boltann var allt að því súrealistisk.  Ég get bara ekki skilið mikilvægi þessa efnis, því þótt hægt sé að gleyma sér yfir fótboltaleik annað veifið er þetta ekki beinlínis sjónvarpsefnið sem ræður geðheilbrigðinu hverju sinni.  Áhorfstölur eru ekki í neinu samræmi við upphæðirnar sem verið er að borga.  Þetta er einhvers konar typpamælingakeppni og barátta um gortrétt.  Frá viðskiptalegu sjónarmiði er þetta algjörlega út í hött, en hins vegar eru til þeir sem halda því fram að þessi blessaði sýningarréttur kortleggi svolítið væntanlegar hræringar á fjölmiðlamarkaði.  Stormur í vatnsglasi?  Hef heyrt utan af mér vangaveltur manna og kvenna um matreiðsluna á efninu á næsta ári, og árin þar á eftir, og hef engar áhyggjur.  Þekki nýja, en samt gamla, heimilið ágætlega og er sallarólegur.
Sá nýtt fréttaumhverfi Stöðvar 2 í kvöld.  Eftir ansi langa eyðimerkurgöngu er aftur kominn ágætlega heppnaður heildarsvipur á fréttaumhverfið.  Jákvætt.  Ég verð samt að viðurkenna að á stundum er ég haldinn Lolla-heilkenninu.  Lolli heitinn í Val mætti alltaf á völlinn og horfði á sína menn, en hann var samt aldrei sannfærður um úrslit leiksins fyrr en hann kom heim og heyrði þau tíunduð í fréttum Ríkisútvarpsins.  Stundum stend ég mig að því að taka ekki mark á fréttunum fyrr en Efstaleitisfólkið segir mér þær.

Annars er XFM 919 málið í dag.  Dagskráin er að verða ansi þétt og áheyrileg.  Arnar Eggert Thoroddsen, tónlistarspekúlant Morgunblaðsins, er nýjasta viðbótin í álitlegan hóp dagskrárgerðarmanna.  Bætist í hóp snillinga á borð við Dr.Gunna, Flosa í Ham, drengjanna á sport.is, Óla Dóra, Kóngsins og fíflsins, Snorra í Sprengjuhöllinni og svo framvegis...og svo framvegis.

Áhugavert lesefni og vangaveltur má finna á vantru.is.  Þessi síða togar eiginlega svolítið í mann.  Lesendur þurfa ekkert endilega að vera sammála því sem þarna er sett fram, mega auðvitað vera það, en efnið er áleitið og vel matreitt.  Mennirnir sem bera ábyrgð á síðunni virðast hafa staðið framarlega í röðinni þegar greindinni var úthlutað.

...að um leið og eitthvað gerist, í þessu tilfelli á knattspyrnuvelli, er það orðið umdeilt?  Umdeilt er allt annað en umdeilanlegt!

Skrítið hvað sumt sem maður heyrir og/eða sér situr í manni.  Heyrði í manni sem hringdi í Bubba, Sigurð G., á Útvarpi Sögu rétt upp úr kl. 9 í morgun og hafði í rauninni ekki annað fram að færa en það að ávarpið góða helgi væri snælduvitlaust.  Þessi ágæti maður virtist hafa af þessu talsverðar áhyggjur, sagði Þjóðverja og Englendinga umgangast helgidagaávarpið á annan og skilmerkilegri hátt.  Lagði það til að Íslendingar tækju upp á því að segja njóttu helgarinnar, jafnvel þótt það ávarp teldi fleiri atkvæði!  Þetta er eiginlega búið að sitja í mér í allan dag.  Ekki það að ég sé sammála manninum, ég hef bara áhyggjur af því að honum leiðist á daginn.  Þarf maður ekki að vera búinn að lesa allar bækurnar, komast á endasíðuna á netinu, ná öllum prófgráðum heimsins, heimsækja öll lönd og verja heimsmeistaratitla í ólíklegustu íþróttagreinum áður en maður fer að velta fullgildu ávarpi og atkvæðafjölda fyrir sér?
Annars getur Útvarp Saga reynst hin ágætasta afþreying.  Tilbrigði við stef.  Maður verður bara að stilla sig af áður en maður kveikir.

Gullkindin 2006 verður afhent þeim sem eiga það skilið á Classic Rock við Ármúla á fimmtudaginn.  Frítt inn, fullt af góðum skemmtiatriðum.  Stefnir í gott kvöld.  Kosning er hafin á xfm.is.  Þar eru líka frekari upplýsingar.  Það verður þess virði að mæta bara til að sjá kynna kvöldsins.  Stjáni stuð og Unnur Birna!

Ný auglýsing Domino´s er algjörlega frábær.  "Af hverju 1090 krónur en ekki 1100.  Af því að árið 1100 voru ekki til pizzur á Íslandi..."  Þær voru s.s. til á Íslandi árið 1090?